De kop is misschien een beetje misleidend omdat het vrijwel onmogelijk is om te leren omgaan met een chronische ziekte. Het valt natuurlijk altijd te proberen. En als dat niet helpt ben ik hier om je dag iets minder shitty te maken.
Je voelt je uit het niks super down en je wilt gewoon onder je dekens kruipen. Je ontwijkt je vrienden als ze je bellen omdat, je geen nee tegen ze wil zeggen als ze vragen of je ergens heen komt. Je ontwijkt je familie en je bent licht geïrriteerd als iemand vraagt hoe het met je gaat. Kort gezegd; je bent down. Ding ding ding ‘we’ve got a winner’.
Wat mij uit mijn dekentijd heeft getrokken is een beste vriendin die hetzelfde meemaakt als ik en me elke dag helpt en checkt hoe ik me voel. Niet iedereen heeft natuurlijk het geluk om zo iemand te vinden. Ik raad een een psycholoog aan. Ik ben helaas al na 1 sessie gestopt want het is moeilijk om een psycholoog te vinden waarmee je ook daadwerkelijk klikt.
Persoonlijk waren de laatste zomervakanties uit mijn ervaring het ergst. Je hebt veel te veel tijd aan je handen om niks te doen en niks doen staat gelijk aan nadenken. Als je dan ook nog een terugval hebt, heb je geen verantwoordelijkheid om jezelf bij elkaar te rapen voor de volgende schooldag. Je kan net zolang wegrotten in je bed tot je matras een bodyprint van je heeft voltooid. De slechte dagen namen de goeie dagen langzaam over. Dat is wat ik een terugval noem ik weet niet of dat ook de medische term is. Je zit weer in hetzelfde slechte patroon als hiervoor.
Maar laat dit je niet ontmoedigen want ik heb naast dit alles ook een paar hele goeie periodes gehad. I promise dat je de goeie tijden gaat nastreven als je je al in een lange tijd niet meer down hebt gevoelt. En dat is een mooi doel want dan heb je iets om naar uit te kijken.
Dit was het onderwerp van de dag, see you next time!
Mental health with milly 